Woke: hoe een woord gekaapt werd

Woke betekende ooit iets vrij concreets: wakker en alert zijn voor racisme, discriminatie en maatschappelijk onrecht. Het begrip heeft zijn wortels in Afro-Amerikaans Engels en werd gebruikt als oproep om niet blind te zijn voor wat er rondom je gebeurt. En toen ontdekte de politiek het woord. Vandaag wordt woke door  rechts gebruikt als verzamelnaam voor zowat alles wat progressief, inclusief of maatschappijkritisch is.

Diversiteit? Woke.
Klimaatbeleid? Woke.
Gender? Woke.
Een kunstenaar met een vervelende mening? Woke.
Een regenboog waar je hem liever niet zag? Woke.

Handig. Want zodra je iets woke noemt, hoef je niet meer uit te leggen waarom je ertegen bent. Het etiket doet het denkwerk voor je.

Daarover gaat EVERYTHING I DON’T LIKE IS WOKE.

De man op het shirt denkt dat hij overal woke ontdekt. In werkelijkheid staat hij zelf met de fles in zijn handen. Hij giet hetzelfde voorgekauwde politieke label over alles wat hem niet bevalt.

En daar zit de ironie.

Wie woke automatisch gebruikt als scheldwoord denkt misschien dat hij zich verzet tegen ideologische beïnvloeding, terwijl hij ondertussen zelf een politiek frame gebruikt dat iemand anders voor hem heeft klaargezet.

Een gekaapt woord.
Een handige vijand.
Een fles voor elke gelegenheid.

EVERYTHING I DON’T LIKE IS WOKE.  Als je overal dezelfde saus over giet, hoef je uiteindelijk niet meer te proeven.

Nieuw Brabantse Kunst — Art is politics is Art.